คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ปืนลูกซองสั้นยิงผู้เสียหายกับพวกซึ่งอยู่ร่วมกันในวงการพนัน ๑ นัด โดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนถูกผู้เสียหายตรงที่ไม่สำคัญ และพลาดไม่ถูกคนอื่น ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ , ๘๐ กับริบของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ , ๘๐ จำคุก ๑๐ ปี ริบของกลาง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๗ จำคุก ๓ ปี ลดโทษหนึ่งในสาม ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๒ ปี ให้นับโทษแต่วันถูกควบคุม
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยใช้ปืนยิงตรงไปที่กลางวงการพนันซึ่งมีผู้เสียหายกับพวกนั่งห่างกลางวงการพนันประมาณศอกเศษ โดยจำเลยรู้ว่าปืนนั้นมีอำนาจทำให้กระสุนปืนแผ่กระจายไปในรัศมีกว้างประมาณ ๐.๕๐ เมตร จำเลยย่อมจะรู้หรือควรจะรู้ได้ว่ากระสุนปืนที่ยิงไปนั้น อาจถูกผู้เสียหายหรือบุคคลที่อยู่ในรัศมีของกระสุนปืนที่จำเลยยิงได้ ฉนั้น การที่จำเลยใช้ปืนยิงไปที่กลางวงการพนัน และกระสุนปืนไปถูกผู้เสียหาย จำเลยย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นได้ ถือว่าจำเลยกระทำโดยเจตนา จำเลยใช้ปืนซึ่งเป็นอาวุธร้ายแรงกระทำร้าย และกระสุนปืนมีอำนาจรุนแรง การกระทำจึงอยู่ในลักษณะที่อาจจะทำให้ผู้เสียหายกับพวกถึงตายได้จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่า จำเลยให้การชั้นสอบสวนและเบิกความชั้นพิจารณาว่า ได้ยิงปืนไปที่วงการพนันจริง และเบิกความรับถึงอำนาจยิงของปืนจำเลยด้วย ดังนี้ นับว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การวินิจฉัยคดี ควรปราณีลดโทษให้จำเลย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ จำคุก ๑๐ ปี ลดหนึ่งในสาม ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๖ ปี ๘ เดือน ริบของกลาง นอกจากที่แก้ยืน.
