เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยชำระเงินค่าซื้อสิ่งของแก่โจทก์เป็นตั๋วเงินราคา ๑๐๐๐ บาท โจทก์จึงทำใบรับเงินไว้ให้ ครั้นโจทก์นำตั๋วเงินนั้นขึ้นเงิน คงได้เงินแต่เพียง ๕๐๐ บาท โจทก์จึงทำใบรับเงินให้อีกครั้งหนึ่งสำหรับเงิน ๕๐๐ บาท บัดนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินที่ค้างชำระ จำเลยสู้ว่าได้ใช้เงินแล้วข้างใบรับเงิน ๒ ฉะบับนั้นมายันโจทก์ โจทก์จึงนำพะยานบุคคลมาสืบว่าความจริงโจทก์คงได้รับชำระตามตั๋วเงินนั้นเพียง ๕๐๐ บาทดังนี้ ศาลย่อมรับฟังพะยานนั้นได้ เพราะมาตรา ๓๒๑ ยอมให้เจ้าหนี้ผู้รับชำระหนี้เป็ฯตั๋วเงินนำสืบถึงข้อเท็จจริงว่าตั๋วเงินนั้นได้ใช้เงินจริงหรือไม่ จึงตัดสินให้จำเลยใช้เงินที่ค้างชำระแก่โจทก์(เทพ-พรหม-วิกรม)พระวรวุฒิวินิจฉัย - พระมนู+ -
