คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของสวนพิพาทร่วมกับนางนุ่มภรรยา โดยโจทก์และนางนุ่มได้บุกเบิกป่าสร้างเป็นสวนยางและเรือนขึ้น จำเลยเป็นบุตรนางนุ่ม ติดมาอยู่กับโจทก์ตั้งแต่จำเลยยังเด็ก ๆ บัดนี้นางนุ่มตาย จำเลยไม่ให้โจทก์ขึ้นเรือนในที่พิพาทและอ้างว่าเป็นสวนของจำเลย จึงขอให้ห้ามจำเลยมิให้เกี่ยวข้องกับสวนยางพิพาท และเรือนจำเลยต่อสู้ว่า สวนพิพาทเป็นของจำเลยทำมาหาได้ด้วยตนเองตลอดจนเรือนก็ปลูกขึ้นด้วยทุนของจำเลยศาลชั้นต้นฟังว่าเป็นสวนและเรือนของโจทก์และนางนุ่มคดีไม่มีประเด็นเกี่ยวกับมรดกนางนุ่ม จึงพิพากษาขับไล่และห้ามมิให้จำเลยเข้าเกี่ยวข้องกับสวนและเรือนพิพาทศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีสิทธิในสวนและเรือนพิพาทเสมอเหมือนโจทก์ จึงต้องถือว่าเป็นเจ้าของร่วม จึงพิพากษาแก้ให้แบ่งครึ่งโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเชื่อข้อเท็จจริงว่าเป็นสวนและเรือนของโจทก์และนางนุ่ม ไม่ใช่ของจำเลยดังจำเลยต่อสู้หรือเป็นเจ้าของร่วมดังศาลอุทธรณ์ชี้ขาดมา คดีนี้ไม่มีประเด็นเรื่องมรดก ไม่พักต้องวินิจฉัย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้นแต่ไม่ตัดสิทธิในการที่คู่ความจะฟ้องคดีมรดกกันต่อไป
