คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระต้นเงินพร้อมดอกเบี้ยคดีถึงที่สุดโดยไม่มีฝ่ายใดอุทธรณ์ จำเลยไม่ชำระหนี้โจทก์จึงนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินของจำเลยตาม ส.ค.1เลขที่ 147 ขายทอดตลาดชำระหนี้โจทก์ต่อมาเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ขายทอดตลาดที่ดินดังกล่าวไป ศาลชั้นต้นได้มีหนังสือขอให้นายอำเภอจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินแก่ผู้ซื้อ แต่นายอำเภอมีหนังสือแจ้งต่อศาลชั้นต้นว่า น่าเชื่อว่าที่ดินที่ขายทอดตลาดเป็นส่วนหนึ่งของที่ดิน น.ส.3 เลขที่ 344 ซึ่งมีชื่อผู้ร้องเป็นผู้ถือสิทธิครอบครอง ศาลชั้นต้นจึงได้มีหนังสือขอให้นายอำเภอโอนที่ดินน.ส.3 เลขที่ 344 ดังกล่าวแก่ผู้ซื้อทรัพย์โดยถือว่าเป็นที่ดินที่ผู้ซื้อทรัพย์ซื้อได้จากการขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดและระงับการโอนที่ดินพิพาทผู้ซื้อทรัพย์คัดค้านว่า
ผู้ซื้อทรัพย์ซื้อที่ดินพิพาทตามส.ค.1 เลขที่ 147 โดยสุจริตจากการขายทอดตลาด โดยก่อนซื้อผู้ซื้อทรัพย์ได้ตรวจสอบทะเบียน ส.ค.1 ดังกล่าวแล้วพบว่ายังไม่มีการเปลี่ยนแปลงทะเบียนหรือขอออกเป็น น.ส.3 ขอให้ยกคำร้องโจทก์คัดค้านว่า การยึดและการขายทอดตลาดได้กระทำโดยชอบด้วยกฎหมาย โดยไม่มีผู้ใดคัดค้าน เมื่อการบังคับคดีสิ้นสุดลงแล้วผู้ร้องจึงไม่มีสิทธิร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาด ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เห็นว่า กรณีที่ศาลจะสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาดได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296วรรคสอง นั้นต้องเป็นกรณีที่เจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งลักษณะการบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งและเกิดการเสียหายแก่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษา
ลูกหนี้ตามคำพิพากษาหรือบุคคลอื่นที่มีส่วนได้เสียในการบังคับคดี มีสิทธิยื่นคำขอโดยทำเป็นคำร้องต่อศาลก่อนการบังคับคดีเสร็จลงขอให้ศาลสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาดนั้นได้ ข้อเท็จจริงได้ความว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีได้ดำเนินการประกาศขายทอดตลาดถึง 7 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 กันยายน 2528 ครั้งสุดท้ายวันที่ 25 สิงหาคม 2529โดยผู้ซื้อทรัพย์เป็นผู้เข้าสู้ราคาซื้อที่ดินรายนี้ไปได้ ศาลได้แจ้งให้เจ้าพนักงานจดทะเบียนโอนแก่ผู้ซื้อทรัพย์เมื่อวันที่ 28สิงหาคม 2529 จึงถือว่าการบังคับคดีได้เสร็จสิ้นลงแล้ว ฉะนั้นการที่ผู้ร้องมายื่นคำร้องเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2529 ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาด จึงเป็นคำร้องที่ไม่ชอบด้วยบทกฎหมายดังกล่าวข้างต้น ผู้ร้องไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาดได้ ศาลล่างทั้งสองศาลพิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
