คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นบุตรและเป็นทายาทโดยธรรมผู้รับมรดกของผู้ตาย ผู้ที่ผู้ตายตั้งให้เป็นผู้จัดการมรดกตามพินัยกรรม ไม่เต็มใจเป็นผู้จัดการมรดก จึงขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดก ผู้คัดค้านมอบอำนาจให้ อ. ร้องคัดค้านว่า ผู้คัดค้านเป็นบุตรของบุตรผู้ตาย แต่บุตรผู้ตายถึงแก่กรรมก่อนผู้ตาย ผู้คัดค้านจึงเป็นผู้รับมรดกแทนที่และเป็นผู้มีส่วนได้เสีย ผู้ร้องไม่ได้รับความยินยอมจากคู่สมรสในการร้องขอเป็นผู้จัดการมรดก และเป็นผู้ไม่สมควรขอให้ยกคำร้อง และตั้ง อ. เป็นผู้จดการมรดก
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาตั้งให้ผู้ร้องกับ อ. เป็นผู้จัดการมรดกร่วมกัน
ผู้ร้องอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกาขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกแต่ผู้เดียว
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า
ที่ผู้ร้องฎีกาว่าผู้คัดค้านและ อ. ผู้รับมอบอำนาจไม่ได้รับความยินยอมจากคู่สมรสให้ดำเนินคดีนั้น เห็นว่า คดีนี้เป็นเรื่องร้องขอให้ศาลตั้งเป็นผู้จัดการมรดก ไม่เกี่ยวกับเรื่องสินสมรส ดังนั้น ผู้คัดค้านและผู้รับมอบอำนาจย่อมมีสิทธิขอเข้ามาดำเนินคดีโดยไม่ต้องได้รับความยินยอมของคู่สมรส
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
