พ.ศ. 2472 ศาลฎีกา
ให้ที่พักแก่ชายซึ่งฉุดหญิงมาแลไม่บอกความจริงเมื่อมารดาหญิงมาตาม มีผิดฐานสมรู้ในการฉุดคร่าห์
จำเลยรู้ว่า พ.ย.ผ.ฉุดคร่าห์ ว.มาเพื่ออนาจาร แลยอมให้พักที่บ้านของตน ครั้นมารดา ว.มาถามไม่บอก จะถือว่าจำเลยมีเจตนาซ่อนเร้นตาม ม.๒๗๖ หรือไม่ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยไม่มีผิดให้ปล่อยตัวไป ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๗๖ ให้จำคุก ๑ ปี ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์แต่เห็นว่าโทษ ๑ ปีแรงเกินไป จึงให้แก้เป็น ๖ เดือน
ปรากฏตามคำเบิกความของร้อยตำรวจโทหญิง ก. พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรแก้งคร้อ ว่า หลังจากโจทก์ร่วมเข้าแจ้งความต่อพยานให้ดำเนินคดีแก่ ท. และจำเลยทั้งหกกับพวก พยานสอบปากคำโจทก์ร่วมและรวบรวมพยานหลักฐานแล้ว…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3861/2565จำเลยข่มขืนใจผู้เสียหายที่ 2 ให้กระทำการใด ไม่กระทำการใด หรือจำยอมต่อสิ่งใด โดยทำให้กลัวว่าจะเกิดอันตรายต่อชีวิต ร่างกาย เสรีภาพของผู้ถูกข่มขืนใจ และบังคับ ขู่เข็ญ ชักจูง ส่งเสริมให้ผู้เสียหายที่ 2 ปร…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3326/2563พฤติการณ์ที่จำเลยกระทำชำเราผู้เสียหายเป็นการกระทำที่ต่อเนื่องกันมา การที่ผู้เสียหายอาศัยอยู่กับจำเลยมาตั้งแต่อายุได้เพียง 2 ปี และเป็นบุตรบุญธรรมจำเลยด้วย ความสัมพันธ์ระหว่างจำเลยกับผู้เสียหายโดยปกติย…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4683/2562แม้ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา มี พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 27) พ.ศ.2562 ออกใช้บังคับ โดยมาตรา 3 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (18) ของมาตรา 1 แห่งประมวลกฎหมายอาญา "(18) "กระทำชำเรา"…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 302/2559แม้โจทก์และจำเลยเป็นสามีภริยาต้องอยู่กินด้วยกันฉันสามีภริยา ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1461 วรรคหนึ่ง ซึ่งจะต้องมีการร่วมประเวณีกันบ้าง แต่การร่วมประเวณีต้องเกิดจากความยินยอมของทั้งสองฝ่าย หากอีกฝ่ายไม่ยินยอมก็…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
