เนื้อความคำพิพากษา
สองสำนวนนี้พิจารณาพิพากษารวมกัน เรื่อง ที่ดิน, ขอให้ขับไล่ สำนวนที่ ๑ นางทองเป็นโจทก์ฟ้องนายบุญจำเลย ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านนำราษฎรบุกรุกเข้าทำทำนบในนาของนางทอง กว้าง ๗ วา ยาว ๕ เส้น ๔ วา ขอให้ห้ามและให้สั่งทำลายทำนบ นายบุญจำเลยให้การว่า ทำนบทำในบึงไฮ อันเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดิน ไม่ใช่ที่ของโจทก์ และว่าจำเลยทำตามคำสั่งของนายอำเภอเมืองกาฬสินธุ์ สำนวนที่ ๒ ผู้ว่าราชการจังหวัดกาฬสินธุ์เป็นโจทก์ฟ้องนางทองจำเลยหาว่าบุกรุกเข้าไปขุดบ่อปลาและทำนาปลูกข้าวลงในบึงไฮ ขอให้ขับไล่ นางทองจำเลยให้การต่อสู้กรรมสิทธิ์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า ที่พิพาทอยู่ในบึงไฮ เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องนางทอง
ขับไล่นางทองและบริวารไม่ให้เข้าเกี่ยวข้อง นางทองฎีกา ศาลฎีกาว่าที่พิพาทเป็นของนางทอง ไม่ใช่ส่วนแห่งบึงไฮ และวินิจฉัยว่า การที่นายบุญเข้าไปทำทำนบนั้นก็เนื่องจากได้รับคำสั่งของนายอำเภอ ซึ่งสั่งการไปตามหน้าที่อันชอบด้วยกฎหมาย และนายบุญเชื่อตามคำสั่งนั้นโดยสุจริต ที่ประชุมใหญ่ มีมติว่า นายบุญไม่ต้องรับผิด
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ในสำนวนที่ ๑ ห้ามไม่ให้นายบุญและบริวารเข้าไปเกี่ยวข้องในที่พิพาท คำขอที่ให้นายบุญทำลายทำนบนั้นให้ยก ส่วนสำนวนที่ ๒ ให้ยกฟ้อง.
