คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๓ เป็นเจ้าของรถยนต์ นำเข้าเดินร่วมกับบริษัทจำเลยที่ ๒ แล้วบริษัทจำเลยที่ ๒ นำเข้าร่วมเดินกับบริษัทจำเลยที่ ๑ เจ้าของสัมปทานทาง โดยทั้ง ๓ คนแบ่งผลประโยชน์กัน จำเลยที่ ๔ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ ขับรถประมาทชนโจทก์บาดเจ็บ จำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ ปฏิเสธความรับผิด จำเลยที่ ๔ ขาดนัดยื่นคำให้การ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ - ๔ ร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะจำนวนค่าเสียหาย จำเลยที่ ๒, ๓ ฎีกา จำเลยที่ ๒ ฎีกาข้อหนึ่งว่า จำเลยเป็นเพียงตัวแทนของจำเลยที่ ๓ ในการทำสัญญากับจำเลยที่ ๑ เท่านั้น จำเลยที่ ๒ ไม่ต้องรับผิด
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๒ ไม่ใช่ตัวแทนของจำเลยที่ ๓ แต่เป็นผู้ร่วมกิจการกับจำเลยที่ ๓ นายจ้างของจำเลยที่ ๔ จึงถือได้ว่าเป็นกิจการของจำเลยที่ ๒ ด้วย จำเลยที่ ๒ ก็ต้องรับผิดในการละเมิดร่วมกับจำเลยที่ ๔ ด้วย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
