คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้เงิน ๒,๕๐๐ บาทตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ซึ่งโจทก์จำเลยทำกันไว้ในคดีก่อน
จำเลยให้การว่าได้ทำสัญญาประนีประนอมกับโจทก์จริง แต่จำเลยได้ชำระเงินให้แก่ทนายโจทก์ (ในคดีก่อน) ไปหมดแล้ว โดยโจทก์มอบอำนาจให้ทนายโจทก์รับแทน ในวันนัดสืบพยาน จำเลยยื่นเอกสารใบรับเงินจำนวน ๓,๐๐๐ บาท ซึ่งนายนพภาทนายโจทก์ในคดีก่อนเซ็นชื่อรับเงินไว้ โจทก์แถลงว่าโจทก์ยังไม่ได้รับเงินนี้จากนายนพภา และโจทก์ไม่ได้มีใบมอบฉันทะให้นายนพภารับเงินแทน คู่ความจึงท้ากันให้ศาลวินิจฉัยและพิพากษาคดีไป ศาลชั้นต้นวินิจฉัยแล้ว พิพากษาให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้จำเลยชำระเงิน ๒,๕๐๐ บาท แก่โจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ทนายความในฐานะทนาย ไม่มีอำนาจรับเงินนอกศาลแทนตัวความเมื่อไม่ได้ความว่าโจทก์ (ตัวความ) ได้มอบอำนาจให้ทนายโจทก์รับเงินนั้นแทนการที่จำเลยชำระหนี้ให้ทนายโจทก์ย่อมไม่ผูกพันโจทก์
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
