คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนบ้านหรือโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้างตลอดจนย้ายทรัพย์สินและบริวารออกจากที่ดินของโจทก์ ห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องในที่ดินของโจทก์อีกต่อไปจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า เมื่อเดือนธันวาคม 2536นายณรงค์ เอี่ยววิบูลย์วิทย์ มอบอำนาจให้ผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ในคดีนี้ เป็นโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินพิพาทปรากฏตามคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 138/2537 ของศาลชั้นต้นซึ่งต่อมานายณรงค์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องเพราะไม่ประสงค์จะดำเนินคดีแก่จำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตและให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความแล้วย่อมผูกพันโจทก์โดยถือว่านายณรงค์เป็นตัวแทนของโจทก์และการถอนฟ้องของนายณรงค์ถือว่าเป็นการสละสิทธิที่โจทก์จะนำคดีมาฟ้องจำเลย โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องขอให้ยกฟ้องและพิพากษาว่าที่ดินพิพาทซึ่งตั้งอยู่หมู่ที่ 1ตำบลบางบอน อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง เนื้อที่ 1 ไร่พร้อมบ้านเลขที่ 41/7 เป็นของจำเลย ห้ามมิให้โจทก์เข้ามาเกี่ยวข้องอีกต่อไประหว่างพิจารณา จำเลยยื่นคำร้องขอให้เรียกนางบุญตาอภัยไธสง เข้ามาเป็นจำเลยร่วม
ศาลชั้นต้นอนุญาตจำเลยร่วมให้การว่า จำเลยร่วมเป็นเจ้าของที่ดินพิพาทที่ขายให้แก่จำเลยแต่ผู้เดียว ขอให้ยกฟ้องโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า โจทก์ไม่เคยมอบอำนาจให้นายณรงค์ฟ้องคดีดังกล่าวแทนโจทก์ และการที่นายณรงค์ถอนฟ้องคดีก็เป็นการทำส่วนตัวของนายณรงค์เองไม่ผูกพันโจทก์ขอให้ยกฟ้องแย้งศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์และฟ้องแย้งจำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฎีกาข้อแรกเป็นข้อกฎหมายว่าแม้ว่าโจทก์จะเคยมอบอำนาจให้นายณรงค์ เอี่ยววิบูลย์วิทย์เป็นโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินพิพาท ต่อมานายณรงค์ได้ถอนฟ้องไม่ประสงค์จะดำเนินคดีไม่ว่าข้อหาใด ๆ เกี่ยวกับที่ดินพิพาทอีกต่อไปปรากฏตามคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 138/2537ของศาลชั้นต้น โจทก์มีอำนาจฟ้องใหม่เป็นคดีนี้ได้ เห็นว่าการที่โจทก์ถอนฟ้องโดยไม่ประสงค์จะนำคดีมาฟ้องอีก เป็นการสละสิทธิของโจทก์ที่มีอยู่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 176 โจทก์จึงไม่มีสิทธินำคดีมาฟ้องใหม่เป็นคดีนี้พิพากษายืน
