คำฟ้องและคำให้การ
ความว่า จำเลยเป็นพ่อค้าขายหิน ได้เช่าที่เขตถนนเชิงสะพานพระพุทธยอดฟ้าต่อเทศบาลนครกรุงเทพฯ กองหิน เมื่อสัญญาเช่าสิ้นอายุ ทางเทศบาลไม่ต่อสัญญา และได้แจ้งให้จำเลยขนย้ายหินไปภายใน 30 จำเลยไม่ปฏิบัติตาม เจ้าพนักงานเทศบาลจึงแจ้งความต่อตำรวจจัดการและฟ้องเป็นคดีนี้ขึ้น หาว่ากองหินเกะกะทางหลวงขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 336 ข้อ 1, 13, พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 61, 62 และ 65
จำเลยให้การว่าจำเลยได้กองตามสิทธิแห่งสัญญาเช่า หากจะผิดก็ควรผิดในทางแพ่งศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 336 ข้อ 13จำเลยอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่เข้าข้อกฎหมายที่ศาลชั้นต้นปรับมา พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกา เห็นว่า กองหินที่จำเลยวางเกะกะนี้ จำเลยได้กองไว้แต่ครั้งมีสัญญาเช่ากับเทศบาลนครกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นการกองโดยได้รับอนุญาต จำเลยหาได้นำมากองขึ้นใหม่ภายหลังสัญญาเช่าสิ้นอายุแล้วนั้นไม่ เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เป็นเรื่องจะต้องจัดการแก่จำเลยทางแพ่ง หาเป็นคดีอาญาตามที่โจทก์กล่าวหาไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนในข้อที่ให้ยกฟ้อง
