คำฟ้องและคำให้การ
คดี ๒ สำนวนนี้ศาลชั้นต้นรวมพิจารณาพิพากษา พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันฆ่านายอิ่มถึงแก่ความตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙,๖๓,๒๕๖,
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยคนละ ๑๕ ปี ตามมาตรา ๒๔๙,๖๓,
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องคดีเฉพาะนายเขียดนางสิงและนายแสงจำเลย นอกนั้นยืนตาม โจทก์และนายกล่อมจำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่านายกล่อมจำเลยเป็นผู้ฆ่านายอิ่มตายแต่ผู้เดียว แต่เห็นว่านายกล่อมจำเลยใช้ไม้ไผ่โตขนาดข้อมือ ยาว ๔ ศอกตีนายอิ่ม ๑ ทีถูกที่คิ้วและขอบตาซ้าย เป็นบาดแผลช้ำดำบวม สันนิษฐานว่าเส้นโลหิตในสมองแตก และถึงแก่ความตายภายใน ๑๐ ชั่วโมงต่อมา นายกล่อมจำเลยมิได้มีข้อสาเหตุบาดหมางกับนายอิ่ม
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยมิได้มีเจตนาฆ่าให้ตาย หากยังเอิญไปถูกที่สำคัญเข้าจึงเกิดผลร้ายแรงจนถึงตายขึ้นเช่นนี้ จำเลยควรมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ว่านายกล่อมจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๑ ให้จำคุก ๗ ปี นอกจากนี้คงยืน
