คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ชนะความแล้วนำยึดรถยนตร์ผู้ร้องร้องขัดทรัพย์อ้างว่าจำเลยขายให้ผู้ร้อง ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยได้ขายรถยนตร์ให้ผู้ร้องแล้ว แต่ในเวลายึดในใบทะเบียนมีชื่อจำเลยเป็นเจ้าของ และผู้ร้องได้มอบรถนั้นให้จำเลยไปบอกขายอีกต่อ ๑ เนื่องจากผู้ร้องเป็นผู้ค้ารถยนตร์ ภายหลังจากยึดแล้วจึงได้ลงชื่อบุตร์ผู้ร้องเป็นเจ้าของซึ่งเป็นเวลาเกินกว่า ๕ วันนับแต่วันโอน ศาลล่างให้ถอนการยึด
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามพระราชบัญญัติรถยนตร์มาตรา ๑๓ เป็นบทบัญญัติเพื่อสะดวกแก่การควบคุมของเจ้าพนักงาน ส่วนการซื้อขายไม่มีกฎหมายบัญญัติว่าจะต้องทำพิธีบางอย่างดังเช่น ในประมวลแพ่งฯ มาตรา ๔๕๖ ฉะนั้นกรรมสิทธิรถยนตร์ย่อมโอนไปยังผู้ร้องในขณะทำสัญญาซื้อขายกันตามมาตรา ๔๕๘ ส่วนการที่ลงชื่อบุตร์ผู้ร้องในทะเบียนก็ไม่ทำให้กรรมสิทธิเปลี่ยนแปลงไป
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
