คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒ พฤศจิกายน๒๕๐๗ เวลากลางวัน จำเลยขับรถยนต์โดยสารด้วยความประมาทด้วยความเร็วสูงในที่คับขัน และมิได้ให้สัญญาณแตร ขณะรถกำลังแล่นขึ้นสะพานและในที่สูง ซึ่งมองเห็นทางข้างหน้า น่าหวาดเสียว อาจเกิดอันตรายแก่ประชาชน ทั้งขับล้ำกึ่งกลางกินทางขวาโดยตั้งใจกีดขวางทางเป็นเหตุให้รถชนนายชิ้น แซ่โค้ว ตาย ขอให้ลงโทษ
จำเลยให้การปฏิเสธ นางกิม นายฮง ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามโจทก์ฟ้อง ให้จำคุก ๕ ปี
จำเลยอุทธรณ์แล้วต่อมาขอถอนฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์สั่งว่า ศาลอุทธรณ์ได้ปรึกษาคดีตัดสินไว้เสร็จแล้ว กำลังจะส่งเรื่องไปอ่านคำพิพากษาที่ศาลชั้นต้นเท่านั้น จึงไม่อนุญาตให้ถอนฟ้อง แล้ว
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงแล้วเห็นว่าจำเลยขับรถเร็วโดยประมาทปราศจากความระมัดระวัง เป็นเหตุให้รถที่จำเลยขับชนผู้ตาย ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่โจทก์ฎีกาว่า คดีนี้จำเลยร้องขอถอนฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้ถอนฟ้องเป็นการไม่ชอบนั้น เห็นว่าการถอนฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จะอนุญาตหรือไม่อนุญาตประการใดแล้วแต่ศาลอุทธรณ์จะเห็นสมควร ฉะนั้น ที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้จำเลยถอนฟ้องอุทธรณ์นั้น เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์ที่จะทำได้ ฎีกาโจทก์ข้อนี้ฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๒๙(๔), ๖๖ ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๑ ซึ่งเป็นกระทงหนัก จำคุก ๓ ปี นอกจากที่แก้นี้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.
