คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวน ๑๔๗,๐๒๒ บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปี ของต้นเงิน ๑๑๔,๐๐๐ บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ
จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน ๑๑๔,๐๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปี นับแต่วันที่ ๖ พฤษภาคม ๒๕๓๘ เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์แต่ดอกเบี้ยถึงวันฟ้อง (ฟ้องวันที่ ๑๑ เมษายน ๒๕๔๐) ต้องไม่เกิน ๓๓,๐๒๒ บาท ตามที่ขอ กับให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์โดยกำหนดค่าทนายความ ๔,๐๐๐ บาท
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาที่ได้นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นรับรองว่ามีเหตุสมควรที่จะฎีกาในข้อเท็จจริงได้
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงเบื้องต้นรับฟังได้ว่า จำเลยลงลายมือชื่อเป็นผู้กู้ในสัญญากู้เอกสารหมาย จ. ๑
มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยข้อแรกว่า สัญญากู้เอกสารหมาย จ. ๑ ใช้รับฟังเป็นพยานหลักฐานในคดีนี้ได้หรือไม่
ที่จำเลยฎีกาว่า โจทก์ไม่ได้ปิดอากรแสตมป์ในสัญญากู้ให้ถูกต้องตามกฎหมายเสียก่อนที่จะอ้างส่งเป็นพยานเอกสาร โจทก์เพิ่งจะยื่นคำร้องขอปิดอากรแสตมป์ต่อศาลชั้นต้นหลังจากสืบพยานโจทก์เสร็จแล้วและศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตในวันนัดสืบพยานจำเลย โจทก์จึงได้ปิดอากรแสตมป์ในวันดังกล่าว เป็นการไม่ชอบ ที่ถูกแล้วโจทก์จะต้องไปดำเนินการเสียอากรและเงินเพิ่มอากรให้ถูกต้องตามประมวลรัษฎากรเสียก่อนที่จะนำมาฟ้องและอ้างส่งศาล โดยจะต้องชำระเป็นตัวเงินต่อพนักงานเจ้าหน้าที่สรรพากรตามมาตรา ๑๑๖ แห่ง ป. รัษฎากร นั้น เห็นว่า ป. รัษฎากร มาตรา ๑๑๘ หาได้บังคับให้ปิดหรือขีดฆ่าอากรแสตมป์ในขณะทำสัญญาไม่ แม้ในขณะที่โจทก์อ้างส่งสัญญากู้เอกสารหมาย
จ. ๑ ต่อศาลจะยังมิได้ปิดอากรแสตมป์ แต่ต่อมาก่อนศาลชั้นต้นพิพากษา โจทก์ได้ขออนุญาตศาลปิดอากรแสตมป์ในตราสารนั้นเองเป็นเงิน ๒๘๕ บาท ซึ่งมากกว่าจำนวนที่ต้องปิดตามบัญชีอัตราอากรแสตมป์ ข้อ ๕ ท้าย ป. รัษฎากร พร้อมทั้งขีดฆ่าแสตมป์นั้นแล้ว จึงต้องถือว่าเป็นตราสารที่ปิดแสตมป์บริบูรณ์ครบถ้วนตามกฎหมาย ศาลย่อมรับฟังหนังสือสัญญากู้เอกสารหมาย จ. ๑ เป็นพยานหลักฐานในคดีได้ ไม่จำต้องเสียเงินเพิ่มก่อนดังจำเลยอ้าง เพราะตามมาตรา ๑๑๘ บัญญัติว่า "ตราสารใดไม่ปิดแสตมป์บริบูรณ์จะใช้ต้นฉบับ คู่ฉบับ คู่ฉีก หรือสำเนาตราสารนั้นเป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ จนกว่าจะได้เสียอากรโดยปิดแสตมป์ครบจำนวนตามอัตราในบัญชีท้ายหมวดนี้และขีดฆ่าแล้ว แต่ทั้งนี้ไม่เป็นการเสื่อมสิทธิที่จะเรียกเงินเพิ่มอากรตามมาตรา ๑๑๓ และมาตรา ๑๑๔" ฉะนั้น การที่จะต้องรับผิดเสียเงินเพิ่มอากรโดยชำระเป็นตัวเงินต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามมาตรา ๑๑๖ จึงเป็นอีกส่วนหนึ่งต่างหาก ฎีกาจำเลยข้อแรกฟังไม่ขึ้น?
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาแทนโจทก์.
