คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์สั่งซื้อซินเธติคสโตนจากต่างประเทศเจ้าพนักงานสรรพากรได้เรียกเก็บภาษีการซื้อโภคภัณฑ์ตามบัญชีอัตราการซื้อโภคภัณฑ์ในประเภทที่ 1 ข. ท้ายลักษณะ 4 แห่งประมวลรัษฎากรโจทก์ได้นำไปชำระเรียบร้อยแล้ว ต่อมาโจทก์ได้ไปยื่นคำร้องขอคืนเงินเงินค่าภาษีการซื้อโภคภัณฑ์ที่ชำระไปแล้วทั้งหมด เพราะซินเธติคสโตนตามภาษาตลาดการค้าเรียกว่า "หินอัด" หรือพลอยเทียม จึงไม่ใช่เพชรพลอยหรืออัญมณีตามความในบัญชีอัตราภาษีการซื้อโภคภัณฑ์ประเภทที่ 1 ข. หาต้องเสียภาษีการซื้อโภคภัณฑ์ไม่ จึงขอเรียกเงินคืนพร้อมทั้งดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า ซินเธติคสโตน เป็นพลอยเทียม ซึ่งต้องถือว่าเป็นพลอยอย่างหนึ่งหรือเป็นอัญมณีซึ่งมีลักษณะทำนองเดียวกันกับพลอยที่เกิดโดยธรรมชาติ ต้องเสียภาษีการซื้อโภคภัณฑ์คู่ความไม่ติดใจสืบพยาน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนให้โจทก์ตามฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ต้องวินิจฉัยตามบัญชีอัตราภาษีการซื้อโภคภัณฑ์ฉบับก่อน เมื่อยังมิได้แก้ไขโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร พ.ศ. 2501 มาตรา 5 ซึ่งเป็นบัญชีอัตราภาษีที่ใช้จัดเก็บในขณะพิพาทกัน ซินเธติคสโตนเป็นวัตถุผสมทางวิทยาศาสตร์แล้วหลอมเป็นก้อนบ้างเป็นแท่งบ้าง ไม่มีเงาไม่มีแสงเหมือนเพชรพลอยและต้องนำไปเจียรไนตบแต่งเสียก่อน จึงจะมีลักษณะเหมือนเพชรพลอย และใช้ทำเครื่องประดับกายหรือทำของอย่างอื่นได้ เช่น ใช้ด่างทับทิมรองรับตัวจักร์นาฬิกาข้อมือเป็นต้น จึงไม่ใช่เพชรพลอยตามความใน ข้อข. แห่งบัญชีอัตราภาษี อย่างมากก็ถือว่า เป็นวัตถุที่ทำพลอยเทียมเท่านั้นพิพากษายืน
