คำฟ้องและคำให้การ
คดีมีปัญหามาสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ 3
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยกับพวกสมคบกันเล่นการพนันคู่คี่ ก่อนคดีนี้จำเลยที่ 3 ทำผิดพระราชบัญญัติการพนันมา 2 ครั้ง ครั้งแรกจำคุก 2 เดือน ปรับ 400 บาทโทษจำคุกรอ 3 ปี ครั้งที่ 2 ปรับ 200 บาท พ้นโทษคดีทั้งสองยังไม่ครบ 3 ปี มาทำผิดคดีนี้อีก ขอให้เพิ่มโทษตามพระราชบัญญัติการพนันฯ และบวกโทษจำคุกที่รอการลงโทษเข้ากับโทษจำคุกคดีนี้จึงขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2485 มาตรา 3 (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2504 มาตรา 3
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 3 ตามมาตราที่โจทก์ขอ จำคุก5 วัน ปรับ 100 บาท แต่ข้อขอให้บวกโทษจำคุกที่รอไว้ โจทก์ไม่ได้อ้างประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 58 อันเป็นบทที่ให้อำนาจศาลเมื่อโจทก์ไม่มีคำขอท้ายฟ้อง ศาลก็ไม่บวกให้ เพราะจะเป็นการพิพากษาเกินคำขอโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้เอาโทษ 2 เดือนของจำเลยที่ 3 ที่รอไว้มารวมเป็นจำคุก 2 เดือน 5 วัน ปรับ 100 บาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่ศาลจะบวกโทษที่รอการลงโทษไว้ในคดีก่อนเข้ากับโทษในคดีหลังตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 58 นั้นประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มิได้บัญญัติไว้โดยตรงว่าให้โจทก์กล่าวในฟ้องและมีคำขออย่างไร ต่างกับการให้เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบตามมาตรา 159 ที่บัญญัติให้กล่าวมาในฟ้อง แต่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 ก็ห้ามมิให้พิพากษาหรือสั่งเกินคำขอหรือที่มิได้กล่าวในฟ้อง ตามนัยนี้ การบวกโทษที่รอการลงโทษไว้ตามมาตรา 58 โจทก์ก็ต้องกล่าวมาในฟ้องและมีคำขอมาด้วย สำหรับคดีนี้โจทก์กล่าวมาในฟ้องและมีคำขอแล้ว คงขาดแต่มิได้อ้างประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 58 เช่นนี้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่ามาตรา 58 มิใช่เป็นมาตราที่บัญญัติว่าเป็นการกระทำความผิดอันจำต้องอ้างมาตรามาในฟ้องดังที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 159(6) บัญญัติไว้ เมื่อโจทก์ได้กล่าวมาในฟ้องและมีคำขอแล้วโจทก์จะอ้างประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 58 หรือไม่ ศาลที่พิพากษาคดีหลังก็บวกโทษที่รอการลงโทษไว้ในคดีก่อนเข้ากับโทษในคดีหลังได้พิพากษายืน
