คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๙ ให้จำคุกจำเลย ๔ ปี จำเลยเคยต้องโทษฐานลักทรัพย์มาแล้ว ๒ ครั้งซึ่งเป็นประเภทเดียวกันกับการกระทำผิดครั้งนี้ ให้เพิ่มทวีคูณตามมาตรา ๓๔ ให้จำคุก ๘ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ข้อที่เพิ่มโทษนั้น ในฟ้องไม่ได้บรรยายว่าจำเลยเคยต้องโทษมาหลายครั้ง จึงเพิ่มโทษตามมาตรา ๗๔ ไม่ได้ พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตามม.๒๙๔ ตอนท้ายมีกำหนด ๓ ปี เพิ่มโทษตามมาตรา ๓๒ อีก ๑ ใน ๓ ให้จำคุก ๔ ปี โจทก์และจำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยในปัญหาว่าจะเพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๓๒ ตามศาลอุทธรณ์หรือตามมาตรา ๗๔ ตามฟ้อง
ศาลฎีกาเห็นว่าแม้ในฟ้องข้อ (๓) โจทก์จะบรรยายเพียงว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาให้ลงโทษมาแล้ว มิได้กล่าวว่าเป็นจำนวนกี่ครั้งก็ดี ในคำขอท้ายฟ้องก็ได้อ้างมาตรา ๗๔ เพื่อเพิ่มโทษจำเลยอยู่แล้ว จริงแน่ว่าโจทก์ประสงค์ขอให้เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๔ ซึ่งจำเลยรับในชั้นให้การแก้คดีว่าได้เคยต้องโทษตามใบแดงแจ้งโทษท้ายฟ้องจริง ฉะนั้นที่ศาลชั้นต้นนำมาตรา ๗๔ มาบังคับคดีจึงชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลย ๒ ปีตามมาตรา ๒๙๔ ตอนท้ายเพิ่มโทษตามมาตรา ๗๔ มีกำหนด ๔ ปี
