คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า ผู้ตายเมาสุราถือมีดซุยขึ้นมาท้าทายจำเลยบนบ้าน และเตะบุตร์ชายจำเลยตกบันไดเรือน และยังถือมีดแสดงกิริยาจะทำร้ายภรรยาจำเลยแลตัวจำเลยอีกจำเลยจึงฟันผู้ตาย ๓ ทีในทันทีทันใดนั้น ศาลเดิมลงโทษตามมาตรา ๒๔๙-๕๕ จำคุก ๑๐ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นป้องกันตามกฎหมาย แต่เกินสมควรแก่เหตุให้จำคุก ๑ ปี ตามมาตรา ๒๔๙-๕๓ โจทก์ฎีกาว่าไม่เป็นป้องกัน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำร้ายผู้ตายโดยมีเหตุผลอันควรคาดหมายตามพฤตติการณ์ในขณะนั้นว่าผู้ตายจะทำร้ายภรรยาแลตนอีก จึงเป็นการป้องกันตามกฎหมาย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปีตาม ม.๒๔๙-๕๓
