คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยถืออาวุธเดิรเข้าไปใต้ถุนเรือนของ ฮ.ในเวลาค่ำคืน ทางที่จำเลยเดิรนี้อยู่ในเขตต์บ้าน ฮ.แต่รั้วบ้านของ ฮ.มีเพียงด้านเดียวซึ่งไม่ใช่ทางที่จำเลยเดิร ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โดยเห็นว่าจำเลยไม่มีผิดฐานบุกรุก แต่ฟังข้อเท็จจริงต่างกันกล่าวคือ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยเจตนาเข้าไปใต้ถุนเรือน ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยอาจเดิรเฉเข้าไปใต้ถุนเรือนโดยไม่มีเจตนา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาข้อเท็จจริงแลข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดกันโจทก์ย่อมมีสิทธิฎีกาได้ทั้งปัญหาข้อเท็จจริงแลข้อกฎหมาย แลฟังว่าจำเลยเจตนาเข้าไปใต้ถุนเรือน ฮ.ในเวลาค่ำคืน จำเลยคงมีเจตนาจะกระทำผิดกฎหมายอย่างใดอย่างหนึ่งซึ่งพอถือได้ว่ามีเจตนาจะมิให้ ฮ.ครอบครองบ้านเรือนโดยปกติสุข เห็นว่าจะลงโทษจำเลยฐานบุกรุกเคหะสถานตาม ม.๓๒๙ ไม่ได้ แต่เห็นว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๒๗ แลจำเลยมีศาตราวุธเข้าไปด้วย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๘ (๒)
