คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องขอว่า ผู้ร้องเป็นภรรยาและบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของนายสายัณห์ มีบุตรด้วยกันคือผู้ร้องอีกสองคน นายสายัณห์ประสบอุบัติเหตุถึงแก่ความตายโดยไม่ได้ทำพินัยกรรมไว้ พนักงานสอบสวนมอบศพให้แก่นางสมจิตต์ไป จึงขอให้ศาลมีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการศพของผู้ตาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง
ผู้ร้องอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กรณีร้องขอเป็นผู้จัดการทำศพของผู้ตายตามมาตรา ๑๖๔๙ นั้น ต้องปรากฏว่า ผู้ตายไม่ได้ตั้งผู้จัดการมรดก หรือตั้งบุคคลใดไว้ให้เป็นผู้จัดการทำศพ ทั้งทายาทก็ตกลงกันไม่ได้ที่จะมอบหมายตั้งให้บุคคลใดเป็นผู้จัดการทำศพ อำนาจและหน้าที่จัดการทำศพ จึงตกได้แก่ผู้ที่ได้รับทรัพย์มรดกเป็นจำนวนมากที่สุด และกรณีนี้ถ้าผู้มีส่วนได้เสียเห็นว่า ผู้ได้รับมรดกเป็นจำนวนมากที่สุดนั้นไม่สมควรเป็นผู้จัดการทำศพผู้ตายจึงอาจร้องขอต่อศาลได้ แต่เมื่อได้ความว่าผู้ร้องเป็นภริยาและบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตาย เป็นทายาทที่มีสิทธิตามกฎหมายมีอำนาจจัดการทำศพหรือมอบหมายให้บุคคลใดเป็นผู้จัดการทำศพผู้ตายได้อยู่แล้ว จึงไม่มีเหตุที่ผู้ร้องจะต้องใช้สิทธิทางศาล
ทั้งปรากฏว่าก่อนที่ผู้ร้องยื่นคำร้องขอนี้ได้ไปขอรับศพนายสายัณห์ แต่นางสมจิตต์ซึ่งรับศพจากเจ้าหน้าที่ตำรวจมาก่อน ไม่ยอมมอบให้โดยอ้างว่าเป็นภรรยาผู้ตาย จึงมีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นระหว่างผู้ร้องกับนางสมจิตต์ ผู้ร้องชอบที่จะดำเนินคดีกับนางสมจิตต์อย่างคดีมีข้อพิพาทเพื่อให้ผู้ร้องเป็นผู้จัดการทำศพ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๕๕ การที่ผู้ร้องขอเป็นผู้จัดการทำศพเช่นคดีที่ไม่มีข้อพิพาท จึงไม่ถูกต้อง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
