เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกำหมายลักษณอาญา ม.๓๐๐ ตอนต้น. ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกับพวกได้สมคบกันลักกระบือของ พ.ไป ๒ ตัวขณะ ช.บุตร์เจ้าทรัพย์ออกติดตามแย่งกระบือมานั้น จำเลยได้ผละออกจากกระบือที่จูงแล้ววิ่งหนี มิได้กระทำอะไรแก่เจ้าทรัพย์แต่พวกของจำเลยคนหนึ่ง เห็นจวนตัวเข้าจึงเอาไม้ตีพวกเจ้าทรัพย์บาดเจ็บ และไม้ที่พวกจำเลยใช้ตีนั้นไม่ปรากฎว่าเตรียมถือมาแต่ต้น หรือหยิบฉวยใช้เป็นอาวุธทำร้ายในขณะเกิดเหตุ ดังนี้กรณีสำหรับตัวจำเลยยังไม่พอจะสันนิษฐานว่าได้ทำการชิงทรัพย์ด้วยจึงให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตาม ม.๒๙๒.