คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓,๑๓๔,๓๐๔, จำเลยปฏิเสธ ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยที่ ๑ เป็นนายกเทศมนตรี เมื่อวันที่ ๑๕ มีนาคม ๒๔๙๔ จำเลยที่ ๒ - ๓ ไม่ได้มาทำงาน แต่ได้ลงลายมือชื่อในบัญชีรายวันมาทำงานว่า ได้มาทำงานในวันนั้นแล้ว หลอกลวงให้นายองอาจผู้มีหนัาที่ตั้งฎีกาเบิกเงินค่าป่วยการ และเงินเพิ่มพิเศษชั่วคราว ให้จำเลยทั้ง ๒ รับไป เป็นค่าป่วยการประจำวันคนละ ๕ บาท เงินเพิ่มพิเศษ ๒๗ บาท จำเลยที่ ๑ เป็นนายกเทศมนตรี เป็นผู้ลงชื่ออนุญาตให้เบิกจ่าย จำเลยที่ ๒ - ๓ ผิดตาม ก.ม.ลักษณอาญามาตรา ๑๓๓ ให้จำคุกคนละ ๑ ปี แพ้ให้รอการลงอาญาไว้ ฯลฯ สำหรับจำเลยที่ ๑ ไม่มีเจตนาทุจริตให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ - ๓ อุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒,๓,ด้วย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่ากฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓ เป็นบทบัญญัติสำหรับความผิดในเรื่องเข้าไปเกี่ยวข้องหากำไรและผลประโยชน์ส่วนตัวในกิจการที่จำเลยมีหน้าที่กระทำ แต่ในคดีนี้เป็นเรื่องค่าป่วยการ หรือค่าจ้างรางวัลตอบแทนในการที่จำเลยได้มาทำงานให้แก่เทศบาล จึงไม่เข้าองค์ความผิดแห่ง ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓ ส่วนความผิดฐานฉ้อโกง นั้น สัตว์แพทย์ประจำเทศบาล ไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีสิทธิร้องทุกข์ได้ คงพิพากษายืน
