คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยกับพวกอีก ๒ คนลักสุกรของ ย.ไป ๒ ตัว อุ้มหนี้ไป เจ้าทรัพย์กับพวกไล่ตามจำเลยร้องให้เพื่อนช่วย เพื่อนจำเลยคนหนึ่งซึ่งวิ่งไปข้างหน้ากลับมาเอาไม้ตะบองตีเจ้าทรัพย์ ๑ ที ส่วนเพื่อนอีกคนหนึ่งวิ่งหนี้เลยไปไม่ได้มาช่วยดังนี้ โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้น ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๙๘ ให้จำคุก ๔ ปี ลดตาม ม.๕๙ ลง ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๓ ปี ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า ในตอนที่ใช้คำสั่งทำร้ายนั้นมีจำนวนผู้ร้ายเพียง ๒ คน คดีไม่เปนปล้น จึงวางบทลงโทษจำเลยตาม ม.๓๐๑ ให้จำคุก ๕ ปี ลดตาม ม.๕๙ ลง ๒ ใน ๕ คงจำคุก ๓ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาในข้อกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์
