คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีน้ำขาวหมักส่าและน้ำข้าวหมักเมาซึ่งเป็นวัตถุผสมมีแรงแอลกอฮอล์สามารถใช้ดื่มกินได้เช่นสุรา โดยจำเลยรู้อยู่ว่าเป็นน้ำสุราที่ทำขึ้นผิดกฎหมาย ขอให้ลงโทษ ศาลจังหวัดสระบุรีเห็นว่า ฉะเพาะในเรื่องปิ๊ปใส่น้ำขาวของกลางนั้นฟังได้ว่ามีน้ำขาวใส่อยู่ ๕ - ๖ ลิตร์ซึ่งนายร้อยตำรวจโทเทียนได้ทำการพิสูจน์ แล้วปรากฏว่ามีแรงแอลกอฮอล์สามารถดื่มกินได้เช่นเดียวกับสุรา จึงพิพากษาลงโทษปรับจำเลยตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม ๒๔๗๖ มาตรา ๘
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าน้ำขาวในปี๊ปของกลางนั้น โจทก์นำสืบไม่พอที่จะฟังว่ามีแรงแอลกอฮอล์สามารถดื่มกินได้เช่นเดียวกับน้ำสุรา เพราะโจทก์ส่งแต่ใบบันทึกการตรวจของเจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่ได้นำนายร้อยตำรวจโทเทียมนั้นไม่ได้พิพากษากลับศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ใบบันทึกของกลางที่เจ้าพนักงานตรวจน้ำขาวของกลางรายนี้ปรากฏว่ามีแรงแอลกอฮอล์สามารถดื่มกินได้เช่นสุรา ใบบันทึกนี้ได้ลงนามนาร้อยตำรวจโทเทียมผู้บันทึก นายบุญสืบผู้กล่าวหาพิสูจน์และ โจทก์ได้นายบุญสืบมาเป็นพะยานเบิกความว่า พะยานเป็นเจ้าพนักงานสรรพสามิตต์อำเภอที่เกิดเหตุ และจับกุม จำเลยกับของกลางนี้ น้ำขาวของกลางรายนี้พิสูจน์แล้วสามารถดื่มกินได้ เช่นเดียวกับน้ำสุรา ฝ่ายจำเลยไม่คัดค้านประการใด จึงฟังได้ว่าน้ำขาวของกลางนี้มีแรงแอลกอฮอล์สามารถดื่มกินได้เช่นสุรา ไม่จำต้องสืบนายร้อยตำรวจโทเทียมผู้จดบันทึกและทำการพิสูจน์ด้วยอีกคนหนึ่ง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลชั้นต้น
