คำฟ้องและคำให้การ
คดีได้ความว่า จำเลยได้จ้างนายช่วงหรือต้วงให้ขนน้ำสุราตราอมร ทำขึ้นในราชอาณาจักรจำนวน 30 ขวด ประมาณน้ำสุรา18 ลิตร 75 เซนติลิตร บรรจุหีบ 2 ใบ ออกจากร้านค้าของจำเลยตำบลนาโพธิโดยมิได้มีใบอนุญาต ไปส่งสถานนีสวี เพื่อเอาไปบรรทุกรถไฟไปให้แก่นายพรหม นายกิมจุ้ย ตำบลทุ่งตะใคร่ คู่ความไม่ติดใจสืบพยาน ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ. 1248 มาตรา 11
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ความมุ่งหมายที่จะให้ขอใบอนุญาตขนน้ำสุราตามมาตรา 11 แห่ง พระราชบัญญัติภาษีชั้นในจ.ศ. 1248 นั้น จะต้องเป็นการขนย้ายน้ำสุราจากตำบลหนึ่งไปยังตำบลอื่น คือตำบลที่ตั้งของนายอากรแขวง เมื่อไม่ปรากฏว่าเขตตำบลตามกฎหมายที่กล่าวอ้างมีอยู่อย่างไร ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลยได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาว่าพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน พ.ศ. 2457 ได้มีผลแก้ไขเปลี่ยนแปลงเขตตำบลสำหรับขนย้ายน้ำสุราตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ. 1248 มาตรา 11 จากเขตนายอากรแขวงมาเป็นเขตตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่แล้ว ขอให้ลงโทษศาลฎีกาได้วินิจฉัยว่าพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน พ.ศ. 2457มิได้บัญญัติแก้ไขเปลี่ยนแปลงเขตตำบลสำหรับขนย้ายน้ำสุรา ตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ. 1248 มาตรา 11 จากเขตนายอากรแขวงมาเป็นเขตตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่ไว้ ณ ที่ใดเลยจึงลงโทษจำเลยไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
