คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า ศาลชั้นต้นนัดพิจารณาคดีเรื่องนี้เวลา ๙.๐๐ น. ครั้นถึงวันนัดเวลา ๑๐.๐๐ น.พะยานโจทก์ไม่มีมาศาลโจทก์แถลงว่า ส่งหมายให้ตำรวจจัดการส่งให้พะยานแล้ว ยังไม่ได้รับรายงานว่า จะขัดข้องอย่างไรหรือไม่ ศาลชั้นต้นให้เวลาโจทก์ติดต่อกับกองตำรวจ พอเวลา ๑๑.๐๐ นาฬิกาโจทก์มาแถลงว่า ตำรวจจะส่งรายงานการส่งหมายมาให้ทราบ ศาลชั้นต้นจึงเลื่อไไป ๑.๐๐ นาฬิกา ครั้นเวลา ๑๓.๐๐ น. โจทก์ส่งรายงานการเดินหมายของตำรวจต่อศาลปรากฎตามรายงานนั้นว่า พนักงานเดินหมายได้รับหมายไปแล้ว แต่ไปป่วยเสียที่บ้าน จึงไม่ได้ส่งหมายให้พะยาน ได้ความดังนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์ขอเลื่อนโดยไม่มีเหตุผล ให้ลงโทษฉะเพาะจำเลยที่ให้การรับสารภาพ นอกนั้นให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้โจทก์ได้ดำเนินการส่งหมายไปตามระเบียบของทางราชการแล้ว แต่หากไปขัดข้องที่พนักงานผู้ส่งหมาย บังเอิญไปป่วยเสีย ซึ่งความข้อนี้จำเลยก็มิได้คัดค้านแต่ประการใด เมื่อเป็นความจริงตามรายงานนั้น ก็ไม่ใช่เป็นความผิดของโจทก์ ฎีกาที่ ๔๗๗/๒๔๗๙ เป็นเรื่องที่โจทก์แถลงเหตุขัดข้องไม่ได้ แต่เรื่องนี้โจทก์แสดงเหตุขัดข้องซึ่งไม่ใช่ความผิดของตนได้ จึงต่างกัน ศาลฎีกาคงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกคำสั่งและคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นสืบพะยานจำเลยแล้วพิพากษาใหม่
