คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายนายเยื้อยเป็นบาดแผลสาหัสตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๔, ๒๕๖ ศาลจังหวัดหลังสวนเห็นว่าบาดแผลนายเยื้อนไม่เป็นบาดแผลสาหัสตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๖(ป๘) จึงพิพากษา ลงโทษจำคุกจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๔ โจทก์จำเลยอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงมาว่า " ปรากฏตามคำพะยานว่านายเยื้อนทำการงานอะไรไม่ได้ในระหว่างรักษาตัวอยู่ ๒๐ วัน " คดีจึงไม่เข้าตามข้อ ๘ แห่ง กฎหมายอาญามาตรา ๒๕๖
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
