คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันใช้เครื่องมือจับสัตว์น้ำในคลองคันรุ้งซึ่งเป็นที่ขังน้ำไว้สำหรับสาธารณชนใช้สอย กระทำให้น้ำขุ่นข้นโสโครกจนใช้น้ำไม่ได้ ขอให้ลงโทษ
จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้กระทำผิดแต่ได้วิดปลาจริง และหนองสระที่วิดปลานี้เป็นของบิดานายดำจำเลย หาใช่คลองก้นรุ่งไม่ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าข้อเท็จจริงยังไม่ได้ความว่าจำเลยทำให้น้ำโสโครก พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้จำเลยปฏิเสธว่า ไม่ได้กระทำผิดโจทก์จึงมีหน้าที่นำสืบให้สมฟ้องว่าจำเลยทำให้ที่ขังน้ำสำหรับสาธารณชนใช้สอยขุ่นต้นโสโครกแม้จำเลยจะให้การรับว่า วิดปลาจริงแต่ก็ไม่ได้ความจากพยานโจทก์ว่า จำเลยทำให้น้ำขุ่นข้นโสโครก ดังนี้จำเลยยังไม่ควรมีความผิดพิพากษายืน
