คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า ย.ตั้งร้านจำหน่ายสุราโดยได้รับอนุญาตอย่างที่ ๒ ว.เป็นคนขายวันเกิดเหตุ ต.กับพวกอีก ๒ คนเข้าไปซื้อเบียร์ด้วยกันที่ร้านจำเลย ๓๐ ขวด ว.ไม่ยอมขาย ต.จึงบอกขายให้ แต่ ต. เป็นผู้ชำระราคาเบียร์ทั้งหมด แล้วก็เอาเบียร์ใส่กะสอบรวมกันทั้ง ๓๐ ขวดบรรทุกไปด้วยกัน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นการขายให้แก่รายเดียวซึ่งเกินกว่า ๑๐ ทนานหรือ ๑๐ ลิตร์ ว.จำเลยต้องมีผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ม.๒๖
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลเดิมซึ่งให้ปรับจำเลย ๓๒๐ บาท
