คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันลักทรัพย์หรือรับของโจรสุกร ๒ ตัวของนายหลุย บุญยิ้มไปขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๙๓,๓๒๑, จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยผู้เดียวเป็นคนร้ายลักสุกรรายนี้ไป ลงโทษจำเลยฐานสมคบกันลักทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๓ ไม่ได้ จำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๘๘ พิพากษาจำคุก ๔ เดือน โจทก์จำเลยอุทธรณ์ อุทธรณ์ของโจทก์อ้างว่าสุกรเป็นสุสัตว์ต้องลงโทษตามมาตรา ๒๙๔ ซึ่งโจทก์อ้างมาตรานี้ตกไป โทษในมาตรา ๒๙๓,๒๙๔, เท่ากัน ศาลลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๔ ได้ไม่เกินคำขอตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๒ ถ้าศาลจะลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๘๘ ก็ขอให้ลงโทษจำเลยสูงขึ้นอีก ศาลอุทธรณ์คงฟังว่าจำเลยเป็นผูร้ายลักสุกรรายนี้ และความผิดของจำเลยเข้ามาตรา ๒๙๔ วรรคต้นจริง แต่มาตรา ๒๙๔ มีอัตราโทษปรับสูงกว่ามาตรา ๒๙๓ ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๔ ไม่ได้
เพราะเกินคำขอของโจทก์ คงลงโทษจำเลย ๔ เดือนตามมาตรา ๒๘๘ ตามศาลชั้นต้นเพราะสุกร ๒ ตัวเป็นลูกสุกรและราคาไม่มากพิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าคำบรรยายฟ้องของโจทก์เป็นความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๙๔ ประกอบกันมาตรา ๒๙๓ แต่โจทก์อ้างบทลงโทษผิดไป ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยตามมาตราที่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๙๒ วรรค ๔ จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๔ หริอ ๒๙๓
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าในการวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาจำต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวน เมื่อข้อเท็จจริงฟังว่าจำเลยไม่มีพรรคพวกลักทรัพย์รายนี้ก็ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๓ ไม่ได้ จะลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๔ ก็ไม่ได้ เพราะไม่ใช่เป็นเรื่องโจทก์อ้างฐานความผิดหรือบทมาตราผิดตามวรรค ๔ ของมาตรา ๑๙๒ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาตามโจทก์อ้าง ดังจะเห็นว่าบทมาตราความผิดฐานลักทรัพย์โจทก์อ้างมาแล้ว แต่โจทก์ไม่ประสงค์จะให้ลงโทษตามมาตรา ๒๙๔ จึงมิได้อ้างมาตรานี้มาขอให้ลงโทษ ดังความที่บัญญัติไว้ในวรรค ๓ ของมาตรา ๑๙๒ ป.วิ.อาญาทั้งอัตราโทษตามมาตรา ๒๙๔ นี้ก็สูงกว่า มาตรา ๒๙๓
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
