คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300, 390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 13, 28, 29, 66 พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2481 มาตรา 4 กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 (ฉบับที่ 2)ข้อ 10, 11 และกฎกระทรวงมหาดไทยฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 ข้อ 3และถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยจำเลยให้การปฏิเสธนายประสิทธิ์ ทรัพยากร ร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300, 390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2481 มาตรา 4 ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 1 ปีจำเลยยังไม่เคยทำผิดมาก่อน และโจทก์ร่วมก็มีส่วนประมาทอยู่ด้วยให้รอการลงโทษจำเลยไว้ 2 ปี ให้ยกคำขอ ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยเสียโจทก์ร่วมฎีกาว่า ไม่ควรรอการลงโทษจำเลยหรือยกคำขอให้ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ร่วมเป็นเอกชน แม้จะถือว่าเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ก็ไม่มีสิทธิจะขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยพิพากษายืน
