เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยนำโฉนดที่สวนแปลงหนึ่งของจำเลยมาจำนองไว้แก่ อ.โจทก์ โดยกล่าวเท็จว่าที่สวนนี้เดินเปนของ พ.ซึ่งโจทก์เคยรู้จักมาก่อน และเคยเห็นแล้วว่าเปนสวนที่มีผลไม้บริบูรณ์ โจทก์หลงเชื่อจึงรับจำนองไว้เปนเงิน ๑๖๐๐ บาท แต่ภายหลังปรากฏว่าสวนจำเลยเอามาจำนองไว้นี้ ไม่ใช่แปลงทีเปนของ พ.แต่เดิม ดังที่จำเลยกล่าวเปนสวนอีกแปลงหนึ่งต่างหากดังนี้ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษและเรียกค่าเสียหาย ๒๔๐๐ บาท จากจำเลยเพื่อให้ครบตามราคาสวนของ พ. ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๔ ให้จำคุก ๖ เดือน กับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๖๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลเดิมและว่าค่าเสียหายที่โจทก์ฟ้องเรียก ๒๔๐๐ บาทนั้น ไม่ใช่เปนค่าเสียหายที่เกิดขึ้นโดยตรงจากการจำนองที่สวนรายนี้ ที่ศาลเดิมกำหนดมานั้นชอบแล้ว
