คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยทั้ง ๒ เป็นสามีภรรยากันได้รับอนุญาตให้จำหน่ายสุราของรัฐบาล ร้านจำเลยอยู่ริมแม่น้ำโขงในเขตต์ ๒๕ กิโลเมตร์ ในวันโจทก์หาจำเลยนำสุรามาจากฝั่งซ้ายซึ่งไม่ใช่ของรัฐบาลเข้ามาจำหน่ายที่ร้านจำเลย จับได้ ๓ ขวด ศาลเดิมพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๐ ม.๖ ปรับคนละ ๓๒๐ บาท ไม่ใช้ค่าปรับจัดการตามมาตรา ๑๘ ถ้าจะต้องจำแทนให้จำมีกำหนดคน ๘ เดือนของกลางริบ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าศาลเดิมวางโทษตามมาตรา ๖ ไม่ตรงจึงพิพากษาแก้วางโทษตามมาตรา ๘
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า หนังสือสัญญาทางพระราชไมตรีระวางกรุงสยามกับฝรั่งเศสลงวันที่ ๓ ตุลาคม ร.ศ. ๑๑๒ ที่จำเลยอ้างยกเว้นแต่การเก็บภาษีขาเข้าและขาออกหาได้มีความหมายเกี่ยวข้องถึงการขายสุราผิดใบอนุญาตไม่ ส่วนข้อฎีกาที่ว่าจำเลยเป็นสามีภรรยากันจะผิดก็ผิดคนเดียวนั้น เมื่อต่างคนต่างทำผิดด้วยกันก็ต้องรับโทษเรียงตัว ข้อที่ว่าไม่เจตนากระทำผิดเป็นข้อเท็จจริงฎีกาไม่ได้ ข้อที่ว่าจำเลยไม่ทราบว่าการกระทำจะเป็นความผิดก็เป็นข้อแก้-ตัวไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
