คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้กระทำผิดกฎหมายต่างกรรมกันกล่าวคือ จำเลยบังอาจมีเฮโรอีนจำนวน 1.80 กรัมไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาตและจำเลยได้บังอาจผลิตเฮโรอีนโดยการแบ่งบรรจุในหลอดกาแฟเพื่อนำไปจำหน่ายโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 4, 7, 8, 15, 65 วรรคสอง 66, 67, 102 ฯลฯ ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 ริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง แต่การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษฐานผลิตเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายอันเป็นบทหนักให้ประหารชีวิต
จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก 25 ปี ริบของกลางโจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมศาลฎีกาวินิจฉัยว่ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจจับจำเลยได้ที่บ้านของจำเลยในขณะที่จำเลยกำลังบรรจุเฮโรอีนใส่หลอดกาแฟที่ตัดเป็นท่อนสั้น ๆ โดยจำเลยมีเฮโรอีนบรรจุอยู่ในหลอดพลาสติกใหญ่แล้วทำการแบ่งบรรจุใส่หลอดกาแฟท่อนเล็ก ๆ สั้น ๆ เพื่อนำออกจำหน่ายพิเคราะห์แล้วเห็นว่า การที่จำเลยบรรจุเฮโรอีนใส่หลอดกาแฟที่ตัดเป็นท่อนสั้น ๆ เล็ก ๆ นั้น เป็นการผลิตเฮโรอีนตามความหมายของพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4 แต่เฮโรอีนดังกล่าวเป็นจำนวนเดียวกับเฮโรอีนที่จำเลยมีไว้เพื่อจำหน่าย การที่จำเลยแบ่งบรรจุใส่หลอดก็เพื่อสะดวกในการจำหน่ายเท่านั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทพิพากษายืน
