คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ไม้และมีดตีและแทงนายเปี้ย มนอา บาดเจ็บหลายแห่ง และแทงนายหมื่น ฟูจุมมาถึงตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยว่าได้กระทำโดยป้องกันตัว ไม่มีเจตนาให้ถึงตายศาลชั้นต้นเห็นว่าเหตุเกิดเวลาพลบค่ำมืดแล้ว จำเลยเมาสุราไล่แทงนายเปี้ย นายหมื่น นายหมื่นถูกแทงใต้ราวนมซ้ายถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลนั้นในตอนจวนสว่าง ไม่ปรากฏสาเหตุ จำเลยแทงชุ่ยด้วยมีดขนาดย่อมไม่ใหญ่โตน่ากลัว จะถือว่าจำเลยเจตนาให้ตายไม่ถนัดควรมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 251, 254 มีกำหนด 6 ปี ลดตามมาตรา 59 ให้ 1 ใน 3 เหลือ 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าพยานโจทก์เบิกความแตกต่างกัน จำเลยกระทำเพื่อป้องกันชีวิตพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่าจำเลยเมาสุรา นายเปี้ยพูดห้ามจำเลยกลับอาละวาดทำร้ายนายเปี้ยแล้วไล่แทงนายแสน นายหมื่น เห็นว่าจำเลยมิได้กระทำโดยทางป้องกันอย่างใด ควรมีผิดและรับโทษตามข้อวินิจฉัยของศาลชั้นต้น
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
