คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า ถ. ผู้บังคับหมวดสถานีตำรวจได้ถอดเนื้อเอานาฬิกาใส่ในกะเป๋าเสื้อแขวนไปบนสถานีตำรวจ แล้วบอกจำเลยซึ่งเป็นยามรักษาการณ์อยู่ในขณะนั้นดูแลเสื้อไว้ด้วยอย่าให้ไครเอาไป จำเลยได้ลักเอานาฬิกาในกะเป๋านั้นไป โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๘๘
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าเจ้าทรัพย์ฝากทรัพย์ไว้กับจำเลย แลจำเลยลักเอาทรัพย์นั้นไปเสียเอง ความผิดของจำเลยต้องด้วยฐานยักยอก แต่โจทก์มิได้ฟ้องอ้างมา
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า คดีไม่ปรากฎว่าจำเลยได้รับมอบหมายของกลางจากเจ้าทรัพย์ไว้โดยตรงหรือโดยปริยาย แต่อย่างใดอย่างหนึ่งรูปคดีไม่เข้าบทมาตรา ๓๑๔ จึงพิพากษยืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตาม ม. ๒๘๘
