คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า ขณะเกิดเหตุจำเลยเป็นกรรมการของบริษัทชวริน จำกัดเมื่อระหว่างวันที่ 1 มิถุนายน 2523 เวลากลางวัน ถึงวันที่ 29 กรกฎาคม 2523เวลากลางวัน ทั้งเวลากลางวันและกลางคืนติดต่อกัน บริษัทชวริน จำกัดกับจำเลยและพวกที่หลบหนี ในฐานะกรรมการบริษัทและในฐานะส่วนตัวได้ร่วมกันก่อสร้างอาคารตึก 4 ชั้น ของบริษัทชวริน จำกัด เพื่อพาณิชยกรรมและเป็นการกระทำในทางการค้าเพื่อให้เช่า โดยไม่ได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2523 เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบเห็นการกระทำดังกล่าว จึงมีคำสั่งให้จำเลยกับพวกระงับการก่อสร้างอาคารนั้นทันที โดยปิดประกาศคำสั่งเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2523 จำเลยกับพวกได้ทราบประกาศแล้วแต่ได้ร่วมกันฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานดังกล่าวโดยควบคุมและดำเนินการก่อสร้างอาคารดังกล่าวตลอดมาจนถึงวันที่ 13 พฤศจิกายน 2523 ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. 2522 มาตรา 21, 40, 65, 67, 70, 72 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80จำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า
จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 มาตรา 21, 40, 65, 67, 70, 72 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 เรียงกระทงลงโทษ ฐานก่อสร้างอาคารพาณิชย์โดยไม่รับอนุญาต ลงโทษปรับ 100,000 บาท ฐานฝ่าฝืนคำสั่งเจ้าพนักงาน ลงโทษปรับวันละ 5,000 บาท นับแต่วันที่ 14 สิงหาคม 2523 ถึงวันที่ 12 พฤศจิกายน2523
จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษกึ่งหนึ่ง ฐานก่อสร้างอาคารพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาต ลงโทษปรับ 50,000 บาท ฐานฝ่าฝืนคำสั่งเจ้าพนักงานลงโทษปรับวันละ 2,500 บาท นับแต่วันที่ 14 สิงหาคม 2523 ถึงวันที่ 12พฤศจิกายน 2523จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่จำเลยฎีกาว่าจำเลยเป็นเพียงกรรมการของบริษัทไม่ควรต้องร่วมรับผิดด้วยนั้น เห็นว่าพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522มาตรา 72 บัญญัติว่า "ในกรณีที่นิติบุคคลกระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ ให้ถือว่ากรรมการหรือผู้จัดการทุกคนของนิติบุคคลนั้นเป็นผู้ร่วมกระทำผิดกับนิติบุคคลนั้น เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการกระทำของนิติบุคคลนั้น ได้กระทำโดยตนมิได้รู้เห็นหรือยินยอมด้วย" เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยเป็นกรรมการของบริษัทชวริน จำกัด และในชั้นพิจารณาจำเลยก็ให้การรับสารภาพว่าได้ร่วมกระทำผิดกับบริษัทชวริน จำกัด จึงถือได้ว่าจำเลยได้ร่วมกระทำผิดกับพวกตามบทบัญญัติดังกล่าว
ที่จำเลยฎีกาว่าความผิดฐานฝ่าฝืนคำสั่งเป็นกรรมเดียวกับความผิดฐานก่อสร้างอาคารโดยไม่รับอนุญาตนั้น เห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องยืนยันถึงวันเวลาที่จำเลยกับพวกได้ร่วมกันก่อสร้างอาคารพาณิชย์โดยไม่รับอนุญาตกับวันเวลาที่จำเลยกับพวกร่วมกันฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นเป็นคนละวันและเวลากัน การกระทำของจำเลยกับพวกถือได้ว่าเป็นการกระทำอันเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันพิพากษายืน
