เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๓๓๐ โดยจำเลยได้บังอาดเข้าไปไนโรงเรียนประชาบาลตำบลห้วยยูง ๑ ซึ่งเปนสถานที่สำหรับไช้ไนราชการ โดยไม่มีเหตุอันควรจะเข้าไป ครูไหย่โรงเรียนนั้นได้ขับไล่ไห้ออกไป จำเลยก็ยังชืนหยู่ จำเลยไห้การจับสารภาพตามฟ้อง แล้วโจทจำเลยไม่สืบพยาน สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์พิพากสายกฟ้อง โดยเห็นว่าโรงเรียนประชาบาลไม่ไช่สถานที่สำหรับไช้ไนราชการ โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่า เรื่องเช่นนี้สาลดีกาได้เคยอธิบายไว้โดยละเอียดไนคำพิพากสาดีกาที่ ๑๑๙๙/๒๔๘๒ แล้วว่าโรงเรียนประชาบาลหาไช่เปนโรงเรียนรัถบาลไม่ ทรัพย์ที่ไช้สำหรับโรงเรียนประชาบาลจึงมิไช่ทรัพย์ไนราชการ ฉะนั้นโดยนัยเดียวกันโรงเรียนประชาบาลจึงไม่ไช่สถานที่สำหรับไช้ไนราชการเช่นเดียวกัน พิพากสายืนตามสางล่าง(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-ย.เลขวนิชธัมวิทักส์.)นายสิริ สุทธิ+ - นายเชื้อ ราชปรีชา -
