คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายนายเทียว สมพวกมีบาดเจ็บสาหัส ขอให้ลงโทษตาม กฎหมายอาญามาตรา ๒๕๖, ๒๕๔, ศาลจังหวัดกำแพงเพ็ชร์เห็นว่า การสอบสวนคดีนี้นายทักษิณพลภักดิ์ ธรรมการอำเภอผู้มีอาวุโสสูงสุดถัดจากปลัดกิ่งอำเภอและรักษาการแทนปลัดกิ่งอำเภอในระหว่างที่ปลัดกิ่งอำเภอไม่อยู่มีอำนาจสอบสวนได้ ตาม ประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๘ และ ม. ๒ ข้อ ๑๗ (ข) ประกอบกับ พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้างที่ พ.ศ. ๒๔๕๗ มาตรา ๗๐, ๗๕, และ พรบ ว่าด้วยระเบียบราชการบริหารแห่งราชอาณาจักร์ไทย พ.ศ. ๒๔๗๖ มาตรา ๒๔ ในข้อเท็จจริงฟังว่า จำเลยทำผิดจริงดัง โจทก์หาจึง พิพากษาลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๕๖(๘) จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่า นายทักษิณไม่มีอำนาจสอบสวนคดีนี้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าเมือปลัดกิ่งอำเภอไม่อยุ่ไปราชการได้มอบหมายให้นายทักษิณรักษาการแทน การมอบหมายนี้ไม่มีว่าต้องมีหลักฐานเป็นเอกสารอย่างใด เมื่อนายทักษิณได้รับมอบหมายแล้วมีอำนาจสอบสวนคดีในี้ได้เราะนอกจากตัวบทกฎหมายที่ ศาลล่างอ้างมาแล้วยังมี พระราชกฤษฎีกาจัดวางระเบียบราชการสำนักงานและกรมในกระทรวงธรรมการ(ฉะบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๔ ในตอนว่าด้วยราชการบริหารส่วนภูมิภาค แสดงให้เห็นว่าธรรมการอำเภอเป็นหัวหน้าส่วนราชการบริหารฝ่ายพล คณะกรมการอำเภอ เมื่อได้รับมอบหมายแล้วก็ทำการแทนนายอำเภอได้ และถึงแม้จะมิได้มอบหมายก็ดี เมื่อนายทักษิณธรรมการอำเภอเป็นผู้มีอาวุโสสูงสุดย่อมปฏิบัติราชการแทนนายอำเภอได้ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยระเบียบบริหารราชการแห่งราชอาณาจักร์ไทย
พ.ศ. ๒๔๗๖ มาตรา ๒๔ ในคดีนี้แม้นายทักษิณจะได้รับมอบหมายจาหปลัดกิ่งอำเภอมิใช่จากตัวนายอำเภอโดยตรงก็ได้ความว่า นายทักษิณได้มอบหมายให้ทำการแทนรวมทั้งการสอบสวนด้วย จึงพอฟังได้ว่า การสอบสวนนั้นได้แยกไปให้กิ่งอำเภอทำได้ตาม พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. ๒๔๕๗ มาตรา ๖๕,๗๑, ๑๐๑, ข้อ ๒ ข้อ ๓ ปลัดกิ่งจึงมีอำนาจในการสอบสวนเท่านานอำเภอ และการที่นายทักษิณรักษาการแทนสำหรับการสอบสวนนี้ก็เท่ากับรักษาการแทนนายอำเภอนั่นเอง นายทักษิณมีอำนาจสอบสวนคดีนี้ได้ตาม ประมวล วิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๘ และ ๒ (๑๗) ข จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตาม ศาลอุทธรณ์
