คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าได้ทำสัญญาให้จำเลยสั่งโรงงานเหล็กให้โจทก์เพื่อส่งให้กรมชลประทาน ดังปรากฏตามสัญญาท้ายฟ้อง ปรากฏว่าของที่สั่งเข้ามาขาดรายละเอียดในส่วนสำคัญเป็นจำนวนมาก กรมชลประทานไม่ยอมจ่ายเงินให้โจทก์ ทำให้โจทก์เสียหาย จึงขอให้จำเลยรับผิด จำเลยแก้ว่า การสั่งโรงงานการขาย โรงงานเป็นเรื่องของโจทก์โจทก์ตกลงให้จำเลยเปิดเครดิตที่ธนาคารโดยคิดค่าป่วยการให้ และขอให้จำเลยช่วยหาผู้ตรวจของที่ต่างประเทศให้โดยยอมเสียค่าจ้างเอง สิ่งของขาดรายการไม่ใช่ความผิดของจำเลย จำเลยไม่ต้องรับผิดศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยเปิดเครดิต และสั่งซื้อโรงงานให้โจทก์แต่ส่งไม่ครบบริบูรณ์เป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย ให้จำเลยรับผิดศาลอุทธรณ์เห็นว่า
จำเลยไม่ได้เป็นผู้สั่งโรงงานให้โจทก์ไม่ต้องรับผิดศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ตกลงซื้อขายโรงงานกับกรมชลประทาน โจทก์ไม่มีตัวแทนและไม่มีคนตรวจของที่อเมริกา จึงได้ตกลงทำสัญญากับจำเลยให้จำเลยเปิดเครดิตทางธนาคารและจัดหาตัวแทนตรวจของให้หน้าที่ขายโรงงานและผู้ตรวจของให้ติดต่อกับโจทก์ทั้งสิ้น ในข้อสัญญาก็ไม่มีข้อความตอนใดในเอกสารที่โจทก์อ้างยืนยันให้จำเลยเป็นคนสั่งโรงงาน แม้จะปรากฏว่าจำเลยต้องเซ็นในใบกำกับและขนสินค้าสินค้าจึงจะออกได้ก็เป็นเพราะจำเลยเป็นผู้เปิดคำสั่งจ่ายเงินรายนี้เมื่อของตกเข้ามาก็ต้องให้จำเลยรับรู้ด้วยจะได้มีโอกาสตกลงหนี้สินกับโจทก์ จึงหาทำให้จำเลยเป็นคนสั่งของรายนี้ให้โจทก์ไม่ และโจทก์แถลงว่าจำเลยผิดสัญญาขอให้รับผิด
เพราะจำเลยมีหน้าที่ต้องจ่ายเงินเมื่อของไม่ถูกต้องจำเลยก็ไม่ควรจ่ายเงิน แต่ตามฟ้องของโจทก์ไม่ได้กล่าวอ้างถึงความข้อนี้ว่าจำเลยบกพร่องต่อหน้าที่ โจทก์กล่าวอ้างทั้งหมดเป็นเรื่องผิดสัญญา ซึ่งความจริงจำเลยไม่ใช่ผู้ขายหรือสั่งของให้โจทก์ ปัญหาข้อนี้จึงนอกประเด็น ศาลไม่รับวินิจฉัยให้พิพากษายืน
