คำฟ้องและคำให้การ
คดีทั้ง ๑๑ สำนวน ศาลพิจารณาพิพากษารวมกัน
โจทก์ฟ้องเป็นใจความอย่างเดียวกันว่าจำเลยทั้ง ๑๑ สำนวนต่างปลูกสร้างอาคารโดยการต่อเติมหรือดัดแปลงอาคารในลักษณะที่เป็นการเพิ่มน้ำหนักและขยายพื้นแห่งอาคารนั้นมาก ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. ๒๔๗๙ มาตรา ๖, ๗ (๒) , ๑๑ พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ.๒๔๗๙ จำเลยทุกสำนวนให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยปลูกสร้างขึ้นตามฟ้องแต่เป็นการสร้างอาคารขึ้นใหม่ล้วน ไม่ใช่เป็นการเพิ่มน้ำหนักและขยายพื้นที่แห่งอาคารเดิมมาก โจทก์เรียกชื่อการกระทำผิดพลาด ฟ้องกล่าวถึงการกระทำของจำเลยครบถ้วนลงโทษได้ พิพากษาว่าจำเลยทุกสำนวนผิดตามฟ้องโจทก์ จำเลยทุกสำนวนอุทธณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์เป็นเรื่องมุ่งประสงค์ให้ลงโทษจำเลยในข้อที่ปลูกสร้างอาคาร โดยการต่อเติมหรือดัดแปลงอาคารในลักษณะที่เป็นการเพิ่มน้ำหนักและขยายพื้นที่แห่งอาคารนั้นมาก ไม่ได้กล่าวหาและขอให้ลงโทษในข้อหาปลูกสร้างอาคาร โดยสร้างอาคารขึ้นใหม่ล้วน ลงโทษไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การปลูกสร้างอาคารตามมาตราแห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ.๒๔๗๙ แยกการกระทำได้ ๓ อย่างคือ (๑) สร้างอาคารขึ้นใหม่ล้วน (๒) ต่อเติมหรือดัดแปลงอาคารที่มีอยู่แล้วในลักษณะอันเป็นการเพิ่มน้ำหนักให้แก่อาคารนั้นมากหรือเป็นการเพิ่มหรือขยายพื้นแห่งอาคารนั้นมาก (๓) แปลงอาคารสำหรับบุคคลอาศัยเป็นอาคารเพื่อประโยชน์อย่างอื่นหรือกลับกันการกระทำอย่างใดอย่างหนึ่งในสามอย่างนี้ถือว่าทำการปลูกสร้างอาคาร ฉะนั้น โจทก์จะบรรยายฟ้องเพียงว่า จำเลยทำการปลูกสร้างอาคารเท่านั้น ก็ไม่ชัดพอจะให้จำเลยเข้าใจฟ้องว่า จำเลยได้ทำการปลูกสร้างอาคารอย่างไหนในสามอย่างดังกล่าวฟ้องโจทก์บรรยายว่าจำเลยได้ปลูกสร้างอาคารโดยการต่อเติมหรือดัดแปลงอาคารเดิมในลักษณะที่เป็นการเพิ่มน้ำหนักและขยายพื้นที่แห่งอาคารนั้นมาก ดังนี้ ไม่ว่าการกระทำของจำเลยจะเป็นการสร้างอาคารขึ้นใหม่ล้วนตามมาตรา ๗ ข้อ ๑ หรือไม่ ศาลก็ลงโทษจำเลยในเรื่องปลูกสร้างอาคาร โดยสร้างอาคารขึ้นใหม่ล้วนไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๒
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
