คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันออกเช็คให้แก่โจทก์เพื่อชำระหนี้ค่าซ่อมรถยนต์ โดยจำเลยที่ 1 เป็นผู้สั่งจ่าย และจำเลยที่ 2เป็นผู้สลักหลัง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีโจทก์มีมูล ให้ประทับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาจำเลยที่ 1 ไม่มาศาล ศาลชั้นต้นออกหมายจับจำเลยที่ 1 และสั่งจำหน่ายคดีสำหรับจำเลยที่ 1 ชั่วคราวจำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธในวันนัดสืบพยานโจทก์ โจทก์และจำเลยที่ 2 แถลงรับกันว่าจำเลยที่ 2 เป็นผู้สลักหลังเช็คพิพาท
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์และพยานจำเลยที่ 2ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ใช้คำว่า "ผู้ใดออกเช็ค" ซึ่งหมายความเฉพาะผู้สั่งจ่ายเท่านั้น จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นเพียงผู้สลักหลังเช็คย่อมไม่มีความผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายที่ว่า"ผู้สลักหลังเช็คมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 หรือไม่"
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 จะใช้คำว่าผู้ใดออกเช็ค แต่มิได้หมายความว่าผู้ที่จะมีความผิดตามมาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวคือผู้ที่ออกเช็คเท่านั้น ส่วนผู้ที่ร่วมกระทำความผิดด้วยกันกับผู้ออกเช็คไม่มีความผิด อาจจะมีผู้ร่วมกระทำความผิดด้วยกันกับผู้ออกเช็ค และถือว่าผู้ที่ร่วมกระทำความผิดด้วยกันกับผู้ออกเช็คเป็นตัวการเช่นเดียวกันตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83 โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันออกเช็คให้แก่โจทก์เพื่อชำระหนี้ค่าซ่อมรถยนต์โดยจำเลยที่ 1 เป็นผู้สั่งจ่าย และจำเลยที่ 2เป็นผู้สลักหลัง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค
พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83ซึ่งศาลชั้นต้นได้ไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีของโจทก์มีมูลและสั่งประทับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาแล้ว จึงต้องฟังพยานหลักฐานต่อไปว่า จำเลยทั้งสองได้กระทำความผิดตามโจทก์ฟ้องหรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งงดสืบพยานแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฟ้องโจทก์นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปความ
