คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์บรรยายฟ้องไว้แล้วว่าจำเลยกระทำความผิดหลายกรรมต่างกันศาลจึงลงโทษ 2 กรรมได้ไม่เป็นการเกินคำขอดังที่จำเลยฎีกา ศาลล่างทั้งสองพิพากษาลงโทษจำเลยชอบแล้ว'
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
พ.ศ. 2530 ศาลฎีกา
จำเลยบุกรุกเข้าบ้านผู้เสียหาย เมื่อคนในบ้านรู้ตัวเรียกจำเลยให้ออกจากห้อง จำเลยกลับพังฝาห้องกระโดดลงจากบ้านหลบหนี ดังนี้การกระทำฐานบุกรุกสำเร็จลงแล้ว ส่วนการกระทำให้เสียทรัพย์เป็นเหตุการณ์ซึ่งเกิดขึ้นภายหลังจึงเป็นคนละกรรมกัน แม้โจทก์จะมิได้ขอให้เรียงกระทงลงโทษ แต่เมื่อบรรยายฟ้องว่า จำเลยกระทำความผิดหลายกรรมต่างกันศาลลงโทษ 2กรรมได้ ไม่เกินคำขอ.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำความผิดต่อกฎหมายหลายกรรมขอให้ลงโทษจำเลยฐานบุกรุกเข้าไปในเคหสถาน ฐานลักทรัพย์และฐานทำให้เสียทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335, 358, 362, 364 และ 365 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2525 มาตรา 11 และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่เจ้าของ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา365 จำคุก 6 เดือนผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 358 จำคุก 6 เดือนเรียงกระทงลงโทษรวมจำคุก 1 ปีคำขอโจทก์นอกจากนี้ให้ยกเสีย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาโดยมีผู้พิพากษาลงชื่อรับรองว่าข้อความที่ตัดสินเป็นปัญหาสำคัญควรสู่ศาลสูงสุดและอนุญาตให้ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า 'ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปในบ้านผู้เสียหายเมื่อผู้เสียหายและบุตรรู้ตัวเรียกให้จำเลยออกจากห้องจำเลยกลับพังฝาห้องกระโดดลงไปข้างล่างเพื่อหลบหนีถือได้ว่าการกระทำฐานบุกรุกสำเร็จลงแล้วส่วนการกระทำฐานทำให้เสียทรัพย์เป็นการกระทำขึ้นใหม่ภายหลังต่างเวลากันมิได้กระทำโดยเกิดจากกรรมเดียวกันจำเลยย่อมมีความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์อีกกรรมหนึ่งส่วนที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์มิได้ฟ้องขอให้เรียงกระทงลงโทษจะลงโทษจำเลย 2 กระทงเป็นการพิพากษาเกินคำขอนั้น
โจทก์บรรยายฟ้องไว้แล้วว่าจำเลยกระทำความผิดหลายกรรมต่างกันศาลจึงลงโทษ 2 กรรมได้ไม่เป็นการเกินคำขอดังที่จำเลยฎีกา ศาลล่างทั้งสองพิพากษาลงโทษจำเลยชอบแล้ว'
พิพากษายืน.
จำเลยยื่นคำฟ้องฎีกาพร้อมคำร้องขอให้ผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 3 อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง แต่ไม่ได้รับอนุญาตให้ฎีกา ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งในคำฟ้องฎีกาว่า…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 12082/2557โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันบุกรุกเข้าไปในที่ดินของผู้เสียหายโดยไม่ได้รับอนุญาตและไม่มีเหตุอันสมควร แล้วร่วมกันตัดต้นแสมของผู้เสียหาย และมีคำขอท้ายฟ้องให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตาม ป.อ. มาตรา 83, 3…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7223/2556การที่จำเลยที่ 1 แจ้งความแก่เจ้าพนักงานตำรวจว่า โฉนดที่ดินที่ตนเองมีกรรมสิทธิ์ร่วมกับโจทก์ได้สูญหายไป แล้วนำสำเนารายงานประจำวันเกี่ยวกับคดีไปแสดงต่อเจ้าพนักงานที่ดินเพื่อใช้เป็นหลักฐานในการขอออกใบแทนโ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 20504/2556ข้อเท็จจริงในความผิดฐานร่วมกันพยายามฆ่าผู้อื่นที่โจทก์บรรยายไว้ในคำฟ้องเป็นเรื่องที่โจทก์กล่าวหาจำเลยทั้งสองว่ากระทำผิดด้วยเจตนาโดยประสงค์ต่อผลให้ผู้เสียหายถึงแก่ความตายจากการถูกฟันด้วยมีดแตกต่างไปจาก…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8481/2554คดีอาญาเรื่องใดจะต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่นั้น ต้องพิจารณาอัตราโทษตามที่บัญญัติไว้สำหรับข้อหาแต่ละกระทงความผิดเป็นสำคัญ เมื่อความผิดในกระทงนั้นมีความผิดหลายบทรวมอยู่ด้วย ถ้าบทหนักไม่ต้อ…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้