คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเปนผู้ร้ายงัดลูกกรงหน้าต่างเข้าไปลักทรัพย์ของ ล.ไป แต่ไม่มีประจักษ์พะยานเห็น คดีมีแต่คำพะยานเหตุผลที่ไปค้นจับของกลางได้ในห้องจำเลยซึ่งซุกซ่อนไว้ ประกอบกับคำรับสารภาพของจำเลยในชั้นศาลโปริสภา ดังนี้ ศาลเดิมเห็นว่าพะยานโจทก์ยังไม่พอจะลงโทษจำเลยได้ ให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีมีพะยานเพียงพอที่จะฟังได้ว่าจำเลยเปนผู้ร้ายลักทรัพย์รายนี้ จึงตัดสินกลับให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปีตาม ม.๒๙๓