คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยไถและดำข้าวลงในเหมืองเลิงแสงอันเป็นเหมืองสาธารณราษฎรได้อาศัยใช้น้ำในเหมืองนี้ไปทำนาศาลชั้นต้นจึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๕(๑๐)
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีไม่ได้ความว่าที่จำเลยไถทำนาในที่นี้เป็นเหตุให้ขัดขวางแก่การที่ราษฎรจะใช้น้ำในการทำนาอย่างไร ฟังไม่ได้ว่ากระทำของจำเลยเป็นความผิดตามกฏหมายที่โจทก์ขอให้ลงโทษจึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าข้อสำคัญที่ว่าเมื่อจำเลยปลูกข้าวลงแล้ว จะเป็นการขัดขวางแก่ทางน้ำไหลอย่างไรนั้น โจทก์หาได้สืบให้ได้ความไม่ ตามธรรมดาเมื่อมิได้มีการกีดกั้นเพียงแต่ปลูกข้าวลงเท่านั้น ก็ไม่อาจเป็นเหตุให้ขัดขวางแก่ทางน้ำไหลแล้ว ก็ไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๓๓๕(๑๐) ที่โจทก์ขอให้ลงโทษ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
