คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยเคยต้องโทษมาแล้ว ๔ ครั้งเป็นโทษฐานลักทรัพย์ ๒ ครั้ง ในครั้งนี้จำเลยถูกฟ้องฐานลักทรัพย์อีก โจทก์ขอให้ลงโทษกักกันแก่จำเลยด้วย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยและให้ลงโทษกักกันอีก ๓ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาสำหรับโทษกักกัน ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยต้องโทษฐานลักทรัพย์มาแล้ว ถึง ๒ คราวซึ่งมิใช่ความผิดฐานประมาทหรือลหุโทษแต่ประการใดคดีจึงเข้าบท ม.๘ แห่ง พ.ร.บ.กักกันและเมื่อจำเลยมีสันดานเป็นผู้ร้ายแล้ว ก็ย่อมนำ ม.๙ มาลงโทษกักกันแก่จำเลยได้ ส่วนข้อที่จำเลยว่า พ.ร.บ.กักันมุ่งให้ใช้แก่ผู้เคยต้องโทษแต่ ๓ ครั้งขึ้นไปนั้น ม.๘ มีความชัดแล้วว่า "ไม่น้อยกว่า ๒ ครั้ง" ส่วนที่จำเลยค้านว่าความผิดลักทรัพย์รายที่ ๑ เกิดขึ้นและพ้นโทษไปก่อนใช้ พ.ร.บ.กักกันจะนำโทษกักกันมาใช้มิได้นั้น เห็นว่าตาม ม.๘ ความผิดที่ต้องโทษมาก่อนจะเป็นเวลาก่อนหรือภายหลัง พ.ร.บ.กักกันที่ไม่สำคัญส่วนระยะเวลาระหว่างโทษครั้งแรกกับครั้งหลังก็ไม่มีกฎหมายระบุกำหนดไว้อย่างไรจะให้มีกำหนดอย่างการเพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตาม
