คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องทั้ง ๖ สำนวนร้องขัดทรัพย์ใจความอย่างเดียวกันว่า ที่ดินและเรือนที่โจทก์นำยึดเป็นของผู้ร้องและจำเลยได้รับมรดกมา ได้แบ่งกันแล้ว ทุกคนครอบครองที่ดินตามส่วนที่ได้รับ ขอให้ถอนการยึด โจทก์ต่อสู้ว่า ที่ดินและเรือนของจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ร้องครอบครองที่พิพาทและเรือน จำเลยไม่ได้เป็นเจ้าของแต่ผู้เดียว ให้ถอนการยึด
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่ดินและเรือนพิพาทเป็นของจำเลยและผู้ร้องร่วมกันมิใช่ของผู้ร้องฝ่ายเดียว ผู้ร้องไม่มีสิทธิร้องขัดทรัพย์ พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องขัดทรัพย์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลอุทธรณ์ และเห็นว่า ยังมิได้มีการตกลงแบ่งที่ดินและเรือนพิพาทระหว่างจำเลยกับผู้ร้อง ต้องถือว่าที่ดินและเรือนพิพาทเป็นของจำเลยและผู้ร้องทุกคนครอบครองร่วมกัน โจทก์จึงมีสิทธิยึดที่ดินและเรือนพิพาทได้ดังศาลอุทธรณ์วินิจฉัย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
