เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์ฟ้องหาว่าลักทรัพย์ นางแก้วจำเลยให้การรับสารภาพแลซัดทอดถึงนายบุญทาจำเลยด้วย ต่อมาเจ้าพนักงานค้นของกลางฝังดินอยู่โคนต้นกล้วย ห่างจากเรือนนายบุญทา ๔ วา แต่คงอยู่ในรั้วบ้าน แลภรรยานายบุญทาพูดว่าบนเรือนไม่มีอะไร แต่ที่พื้นไม่รับรอง ฎีกาตัดสินว่า คำซัดของนางแก้วจำเลยฟังไม่ได้ แลนอกจากคำชัดแล้วโจทย์ไม่มีพยานอื่นมาแสดง รั้วบ้านจำเลยก็ไม่แน่นหนาเข้าออกได้ง่าย ใครอาจเอาไปฝังไว้ก็ได้ คดียังสงสัย ให้ปล่อยจำเลยไป มีฎีกาตัดสินว่าคำซัดฟังไม่ได้ ฎีกาที่ ๔๑๙/๒๔๖๔,๒๐๐/๒๔๕๔
