คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้ก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิดด้วยการยุยงและใช้ให้จำเลยที่ 2 ทำร้ายร่างกายผู้อื่น ด้วยคำสั่งของจำเลยที่ 1 นั้น จำเลยที่ 2 กับพวกได้ชกทำร้ายร่างกายผู้เสียหายจนเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายแก่กาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295, 84จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า คดีเป็นที่น่าสงสัยว่าจำเลยที่ 1 ไม่ได้ทำผิดตามฟ้อง ฟ้องโจทก์ไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) เพราะไม่ได้ระบุว่าผู้เสียหายเป็นใคร แม้จะฟังว่าจำเลยที่ 2 ทำความผิดตามฟ้อง ก็ลงโทษไม่ได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่สมบูรณ์ และฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทั้งสองกระทำผิดตามฟ้อง
พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองในสถานหนักจำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาเห็นว่า แม้ในคำฟ้องจะไม่ปรากฏชื่อของผู้เสียหายก็ตาม แต่ในรายงานชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้องซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคำฟ้อง ได้ระบุชื่อผู้เสียหายไว้ด้วย เมื่อพิจารณาคำฟ้องประกอบกับรายงานการชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้องดังกล่าวแล้ว ย่อมเห็นได้แจ่มแจ้งว่าผู้เสียหายก็คือพลตำรวจสนั่น วังศรี นั่นเอง ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)ในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยทั้งสองกระทำความผิดตามฟ้อง และศาลอุทธรณ์กำหนดโทษพอสมควรแก่ความผิดแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
